آنفولانزای پرنده می تواند در محاصره انتقال باشد

پیش بینی های بیماری مانند پیش بینی های آب و هوا است: ما نمی توانیم جزئیات دقیق تر یک شیوع خاص یا طوفان خاص را پیش بینی کنیم ، اما اغلب می توانیم هنگام ظهور این تهدیدها شناسایی کنیم و بر این اساس آماده شویم.
ویروس هایی که باعث آنفلوانزای مرغی می شوند ، تهدیدات بالقوه برای سلامت جهانی است. شیوع اخیر حیوانات از زیر گروه به نام H5N1 به ویژه برای دانشمندان نگران کننده بوده است. اگرچه عفونت های انسانی از H5N1 نسبتاً نادر بوده است ، اما از سال 2003 بیش از 900 مورد شناخته شده در سطح جهان وجود داشته است – تقریباً 50 ٪ از این موارد کشنده بوده است – میزان مرگ و میر در حدود 20 برابر بیشتر از بیماری آنفولانزای 1918. اگر بدترین این عفونت های نادر تا کنون در بین مردم شایع شود ، نتایج می تواند ویران کننده باشد.
با نزدیک شدن به تهدیدهای احتمالی بیماری از دیدگاه انسان شناسی ، من و همکاران من اخیراً کتابی با عنوان “عفونت های نوظهور: سه انتقال اپیدمیولوژیک از ماقبل تاریخ به زمان حال” منتشر کردیم تا به بررسی شیوه های رفتارهای انسانی ، با شروع اولین ظهور عمده خود در دوره نئولیتیک و ادامه به مدت 10،000 سال برای روز گذشته بپردازیم.
با توجه به این دیدگاه عمیق ، آشکار می شود که H5N1 یک الگوی مشترک از حمله گام به گام از حیوانات به جمعیت انسان را نشان می دهد. مانند بسیاری از ویروس های در حال ظهور ، H5N1 در حال ایجاد تغییرات تکاملی افزایشی است که می تواند به آن امکان انتقال بین افراد را بدهد. دوره های بین این مراحل تکاملی فرصت هایی برای کندی این روند و احتمالاً جلوگیری از یک فاجعه جهانی را نشان می دهد.
سرریز و پچ پچ ویروسی
هنگامی که یک بیماری زای ایجاد کننده بیماری مانند ویروس آنفولانزا در حال حاضر با آلوده کردن یک گونه خاص جانوری سازگار است ، ممکن است در نهایت توانایی آلوده کردن یک گونه جدید مانند انسان را از طریق فرآیندی به نام Spillover تکامل دهد.
Spillover یک شرکت دشوار است. برای موفقیت ، پاتوژن باید مجموعه ای مناسب از “کلیدهای” مولکولی سازگار با “قفل” های مولکولی میزبان را داشته باشد تا بتواند از سلول های میزبان خارج شود و از ماشین آلات تکثیر آنها ربوده شود. از آنجا که این قفل ها اغلب بین گونه ها متفاوت هستند ، ممکن است پاتوژن قبل از اینکه بتواند یک گونه میزبان کاملاً جدید را آلوده کند ، کلیدهای مختلف را امتحان کند. به عنوان مثال ، کلیدهایی که ویروس با موفقیت برای آلوده کردن مرغ و اردک استفاده می کند ممکن است روی گاو و انسان کار نکند. و از آنجا که کلیدهای جدید را فقط از طریق جهش تصادفی می توان انجام داد ، شانس به دست آوردن همه موارد مناسب بسیار باریک است.
با توجه به این چالش های تکاملی ، جای تعجب آور نیست که پاتوژن ها اغلب در فرآیند سرریز گیر می شوند. یک نوع جدید از پاتوژن ممکن است از یک حیوان فقط به شخصی که به دلیل بیماری موجود حساس تر است یا احتمالاً به دلیل قرار گرفتن در معرض طولانی در معرض بیماری زایی آلوده تر می شود ، قابل انتقال باشد.
حتی در این صورت ، پاتوژن ممکن است نتواند از میزبان انسانی خود خارج شود و به شخص دیگری منتقل شود. این وضعیت فعلی با H5N1 است. برای یک سال گذشته ، شیوع حیوانات زیادی در انواع حیوانات وحشی و خانگی به ویژه در بین پرندگان و گاو رخ داده است. اما تعداد کمی از موارد انسانی نیز وجود داشته است که بیشتر آنها در میان طیور و کارگران لبنیات رخ داده است که با تعداد زیادی از حیوانات آلوده همکاری نزدیکی دارند.
اپیدمیولوژیست ها این وضعیت را پچ پچ ویروسی می نامند: هنگامی که عفونت های انسانی فقط در شیوع کوچک و پراکنده اتفاق می افتد که مانند سیگنال های پچ پچ ارتباطات رادیویی رمزگذاری شده ظاهر می شود – انفجارهای ریز و درشت اطلاعات نامشخص که ممکن است به یک پیام بسیار ناگوار اضافه شود. در مورد پچ پچ ویروسی ، این پیام یک بیماری همه گیر انسان خواهد بود.
موارد پراکنده ، موارد فردی H5N1 در بین افراد نشان می دهد که انتقال انسان به انسان احتمالاً در بعضی از موارد رخ می دهد. اما با این وجود ، هیچ کس نمی داند چه مدت یا چند قدم برای این اتفاق می افتد.
تغییر شکل مسیر
این وقایع تغییر شکل مجدد هنگامی که طیف متنوعی از گونه های میزبان وجود داشته باشد ، بیشتر اتفاق می افتد. بنابراین به ویژه نگران کننده است که H5N1 حداقل 450 گونه حیوانات مختلف آلوده شده است. ممکن است مدت زیادی نگذشت که پچ پچ ویروسی جای خود را به بیماری همه گیر بیشتر انسان بدهد.
خبر خوب این است که مردم می توانند برای کند کردن تکامل H5N1 اقدامات اساسی انجام دهند و به طور بالقوه در صورت تبدیل شدن به یک عفونت مشترک انسانی ، مرگ و میر آنفلوانزای مرغی را کاهش دهند. اما دولت ها و مشاغل باید عمل کنند.
مردم می توانند با مراقبت بهتر از حیوانات غذایی شروع کنند. وزن کل طیور جهان بیشتر از همه گونه های پرنده وحشی است. بنابراین جای تعجب آور نیست که جغرافیای اکثر شیوع H5N1 با مسکن در مقیاس بزرگ و نقل و انتقالات بین المللی طیور زنده از نزدیک به الگوهای لانه سازی و مهاجرت پرندگان آبزی وحشی پیگیری می کند. کاهش این شیوه های کشاورزی می تواند به مهار تکامل و گسترش H5N1 کمک کند.

منبع: shafaghnews.com
theconversation





