“ادعاهای خارق العاده نیاز به خارق العاده دارد

تشخیص زندگی فراتر از زمین یکی از عمیق ترین اکتشافات تاریخ علم خواهد بود. کهکشان راه شیری به تنهایی میزبان صدها میلیون سیاره بالقوه قابل سکونت است. اخترشناسان از تلسکوپ های فضایی قدرتمند استفاده می کنند تا به دنبال شاخص های مولکولی زیست شناسی در جوهای بیشترین زمین مانند این سیارات باشند.
اما تاکنون هیچ مدرک کاملی از زندگی در خارج از زمین یافت نشده است. مقاله ای که در آوریل 2025 منتشر شد ، ادعا کرد که امضای زندگی را در جو سیاره K2-18b کشف می کند. و در حالی که این کشف جذاب است ، بیشتر ستاره شناسان – از جمله نویسندگان مقاله – آماده نیستند که ادعا کنند که این بدان معنی است که زندگی فرازمینی وجود دارد. تشخیص زندگی یک پیشرفت چشمگیر خواهد بود.
ستاره شناس کارل ساگان از این عبارت “ادعاهای خارق العاده نیاز به شواهد خارق العاده ای دارد” ، در رابطه با جستجوی زندگی بیگانه. این ایده را بیان می کند که برای حمایت از یک ادعای قابل توجه ، باید یک نوار بالا برای شواهد وجود داشته باشد.
من یک ستاره شناس هستم که در مورد اخترشناسی کتابی نوشتم. در طول حرفه ام ، برخی از اکتشافات علمی قانع کننده را دیده ام. اما برای رسیدن به این آستانه یافتن زندگی در فراتر از زمین ، نتیجه ای برای متناسب با چندین معیار مهم است.
چه زمانی نتیجه مهم و قابل اعتماد است؟
سه معیار برای یک نتیجه علمی وجود دارد که یک کشف واقعی را نشان می دهد و در معرض عدم اطمینان و شک نیست. چگونه ادعای زندگی در K2-18B اندازه گیری می شود؟
اول ، آزمایش باید یک مقدار معنی دار و مهم را اندازه گیری کند. محققان جو K2-18B را با تلسکوپ فضایی جیمز وب مشاهده کردند و یک ویژگی طیفی را دیدند که آنها را دی متیل سولفید معرفی کردند.
روی زمین ، دی متیل سولفید با زیست شناسی ، به ویژه باکتری ها و پلانکتون در اقیانوس ها همراه است. با این حال ، این همچنین می تواند به روش های دیگر بوجود بیاید ، بنابراین این مولکول منفرد اثبات قطعی زندگی نیست.
دوم ، تشخیص باید قوی باشد. هر ردیاب از حرکت تصادفی الکترون ها سر و صدایی دارد. سیگنال باید به اندازه کافی قوی باشد تا احتمال کم ناشی از این سر و صدا داشته باشد.
تشخیص K2-18B از اهمیت 3-sigma برخوردار است ، به این معنی که احتمال بروز 0.3 ٪ به طور اتفاقی دارد.
این کم به نظر می رسد ، اما بیشتر دانشمندان این را تشخیص ضعیف می دانند. مولکول های زیادی وجود دارد که می توانند یک ویژگی را در همان محدوده طیفی ایجاد کنند.
ادعاهای زندگی در مریخ
سوم ، یک نتیجه باید قابل تکرار باشد. نتایج هنگام تکرار آنها قابل اعتماد تلقی می شود – در حالت ایده آل توسط سایر محققان تأیید شده یا با استفاده از یک ابزار متفاوت تأیید شده است. برای K2-18b ، این ممکن است به معنای تشخیص سایر مولکول ها باشد که نشانگر زیست شناسی است ، مانند اکسیژن موجود در جو سیاره. بدون داده های بیشتر و بهتر ، بیشتر محققان ادعای زندگی در K2-18b را با شک و تردید مشاهده می کنند.
در گذشته ، برخی از دانشمندان ادعا می کردند زندگی را بسیار نزدیک به خانه ، در سیاره مریخ پیدا کرده اند.
بیش از یک قرن پیش ، بازرگان بازنشسته بوستون ، ستاره شناس ، Percival Lowell ، ادعا کرد که ویژگی های خطی که وی در سطح مریخ دید ، کانال هایی است که توسط یک تمدن در حال مرگ برای انتقال آب از قطب ها به استوا ساخته شده است. آبراههای مصنوعی در مریخ مطمئناً یک کشف بزرگ بود ، اما این مثال دو معیار دیگر را شکست داد: شواهد قوی و تکرارپذیری.
ادعاهای تمدن های پیشرفته
اخیراً ، اخترشناسان سطح کم متان را در جو مریخ تشخیص دادند. مانند دی متیل سولفید و اکسیژن ، متان روی زمین در درجه اول – اما نه منحصراً – توسط زندگی ساخته می شود. فضاپیمای مختلف و روورس در سطح مریخ نتایج متناقضی را به دست آورده است ، جایی که تشخیص با یک فضاپیما توسط دیگری تأیید نشده است.

منبع: shafaghnews.com
theconversation





