متفرقه

املاک و حاکمیت در فضا – به عنوان کشورها

شهروندان و شرکت های خصوصی ممکن است روزی شروع به تسویه حساب دائمی فضای بیرونی و نهادهای آسمانی کنند. اما اگر در این میان قوانین حاکم را تصویب نکنیم ، مهاجران فضا ممکن است با هرج و مرج قانونی روبرو شوند.

بسیاری از جنگ های روی زمین بر سر اختلافات سرزمینی آغاز می شود. به منظور جلوگیری از چنین اختلافاتی در فضای بیرونی ، ملل باید قوانین ملی را تصویب کنند که میزان اقتدار هر یک از مهاجران را در فضای بیرونی مشخص کند و فرایندی را برای حل و فصل درگیری ها فراهم کند.

من بیش از 40 سال است که در مورد قانون فضایی تحقیق و نوشتن می کنم. از طریق کار خود ، راه هایی را برای جلوگیری از جنگ و حل و فصل اختلافات در فضا مطالعه کرده ام.

فضا یک منطقه بین المللی است و شرکت ها و افراد آزاد هستند که اشیاء فضایی خود را-از جمله ماهواره ها ، فضاپیمای روباتیک و روباتیک و امکانات ساکن انسان-بر روی نهادهای آسمانی قرار دهند و در هر کجا که بخواهند انجام دهند. این شامل فضای بیرونی و بدنهای آسمانی مانند ماه است.

خاصیت در فضا

پیمان فضای بیرونی سال 1967 ادعاهای سرزمینی را در فضای بیرونی و اجساد آسمانی ممنوع می کند تا از اختلافات جلوگیری شود. اما بدون قوانین ملی که حاکم بر مهاجران فضایی است ، ممکن است یک کشور با عقب نشینی از پیمان ، از منافع شهروندان و شرکت های خود محافظت کند. آنها سپس می توانند قلمرو را که شهروندان آن اشیاء فضایی خود را قرار داده اند ادعا کنند.

ملل ادعاهای سرزمینی را از طریق نیروی نظامی اعمال می کنند ، که احتمالاً هزینه و زندگی می کند. جایگزینی برای ادعاهای سرزمینی ، که من در مورد آن تحقیق کرده ام و ترجیح داده ام ، تصویب حقوق املاک و مستغلات مطابق با پیمان فضای بیرونی است.

ادعاهای ارضی فقط توسط دولت های ملی قابل ادعا است ، در حالی که حقوق مالکیت برای شهروندان خصوصی ، شرکت ها و دولت های ملی که دارای دارایی هستند اعمال می شود. یک قانون حقوق مالکیت می تواند مشخص کند که مهاجران اقتدار چقدر دارند و از سرمایه گذاری های خود در فضای بیرونی و نهادهای آسمانی محافظت می کنند.

در سال 1967 ، پیمان فضای بیرونی به اجرا در آمد. از ژانویه سال 2025 ، 115 کشور در این پیمان از جمله ایالات متحده و بیشتر کشورهایی که دارای یک برنامه فضایی هستند ، شرکت می کنند.

پیمان فضای بیرونی اصول اکتشافی مسالمت آمیز و استفاده از فضای بیرونی و اجسام آسمانی را تشریح می کند. با این حال ، این پیمان مشخص نمی کند که چگونه آن را برای شهروندان و شرکت های ملل که طرف این پیمان هستند اعمال می شود.

به همین دلیل ، پیمان فضای بیرونی عمدتاً پیمان خود اجرایی نیست. این بدان معناست که دادگاه های ایالات متحده نمی توانند شرایط این پیمان را برای شهروندان و شرکت های خاص اعمال کنند. برای این اتفاق ، ایالات متحده نیاز به تصویب قوانین ملی دارد که توضیح می دهد که چگونه شرایط پیمان برای نهادهای غیردولتی اعمال می شود.

پیمان فضای بیرونی

این امر به ویژه برای ایالات متحده مرتبط است ، جایی که فعالیت تجاری در فضا به سرعت در حال افزایش است.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که پیمان فضای بیرونی ملل شرکت کننده را ملزم به رعایت قوانین بین المللی و منشور سازمان ملل می کند.

در منشور سازمان ملل ، دو مفهوم حقوق بین الملل وجود دارد که مربوط به حقوق مالکیت است. یکی حق یک کشور برای دفاع از خود است و دیگری اصل غیرقانونی است.

منشور

بنابراین ، شهروندان و شرکت های آمریکایی حق ندارند دیگران را از اشیاء فضایی خود و زمینه های فعالیت مداوم خود محروم کنند ، مگر اینکه ایالات متحده قانون تصویب کند که این حق را به آنها بدهد.

فضانوردان آلدرین را در فضای فضایی روی سطح قمری در کنار پرچم آمریکایی وزوز می کند.

منبع: shafaghnews.com
theconversation

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا