سیستم های دانه ای ، مانند ماسه سنگ یا سنگ های سنگی ،

امروز صبح غلات خوردی؟ یا آیا در یک مسیر ماسه ای قدم زده اید؟ شاید شما سردرد داشته باشید و مجبور شوید قرص بگیرید؟ اگر به هر یک از این سؤالات با بله پاسخ دادید ، امروز با یک سیستم گرانول در تعامل هستید.
دانشمندان مجموعه ای از ذرات کوچک و سخت – مانند برنج پف دار ، دانه های ماسه یا قرص – را به عنوان یک سیستم دانه ای طبقه بندی می کنند.
حتی اگر همه با این نوع سیستم ها تعامل داشته باشند ، و توصیف فیزیک نحوه عملکرد ذرات در هنگام نزدیک شدن به هم به طور شگفت آور سخت است.
سیستم های دانه ای گاهی اوقات مانند یک مایع حرکت می کنند. به یک ساعت شنی فکر کنید که شن و ماسه ، یک ماده دانه ای بسیار معمولی ، از نیمی از شیشه به طرف دیگر جریان دارد. اما اگر در ساحل دویدید ، می دانید که شن و ماسه نیز می تواند مانند یک جامد عمل کند. می توانید بدون غرق شدن در ماسه ، روی آن حرکت کنید.
انتقال نیروها بین غلات
من به عنوان یک زمین شناس ، من علاقه مند به درک وقتی یک سیستم گرانول جریان می یابد و چه زمانی قدرت دارد و مانند یک جامد رفتار می کند. این خط تحقیق برای بسیاری از کاربردهای کشاورزی و صنعتی مانند حرکت هسته های ذرت یا قرص در خط لوله یا شاخه بسیار مهم است.
درک هنگامی که ممکن است یک سیستم گرانول جریان داشته باشد نیز برای ارزیابی خطر زمین شناسی ضروری است. به عنوان مثال ، زمین شناسان دوست دارند بدانند که آیا تخته سنگهای مختلفی که شیب کوه را تشکیل می دهند پایدار هستند یا اینکه آیا آنها به عنوان یک سنگ سنگی حرکت می کنند.
برای درک رفتار یک سیستم گرانول ، دانشمندان می توانند بزرگنمایی کرده و به تعامل بین دانه های فردی نگاه کنند. هنگامی که دو ذره در تماس با یکدیگر هستند ، می توانند نیروهای بین یکدیگر را منتقل کنند.
این سناریو را تصور کنید: شما سه توپ تنیس دارید – دانه های موجود در این آزمایش. شما توپ های تنیس را در یک ردیف قرار می دهید و سه توپ را بین دست و یک دیوار فشار می دهید ، به طوری که دست شما در مقابل توپ اول فشار می آورد. آخرین توپ در تماس با یک دیوار است ، اما توپ میانی شناور رایگان است و فقط دو توپ دیگر را لمس می کند.
با فشار دادن به توپ اول ، شما با موفقیت نیرو را از دست خود از طریق ردیف سه توپ تنیس به دیوار منتقل کرده اید ، حتی اگر شما فقط توپ اول را لمس کرده اید.
حال تصور کنید که دانه های زیادی دارید ، مانند یک شمع ماسه ، و تمام دانه های ماسه ای با برخی از دانه های همسایه در تماس هستند. دانه هایی که نیروهای انتقال بین یکدیگر را لمس می کنند. نحوه توزیع نیروها در این سیستم گرانول دیکته می کند که آیا سیستم پایدار و بی تحرک است یا حرکت خواهد کرد – مانند یک سنگ سنگی یا شن و ماسه در یک ساعت شنی.
ردیابی نیروها در آزمایشگاه
در آزمایشات ما می توانیم نیروهای بین دانه های فردی را در یک سیستم گرانول تجسم کنیم. در حالی که تمام سیستم های گرانول این نیروها را در اختیار دارند ، ما نمی توانیم توزیع آنها را ببینیم زیرا نیرو در بیشتر غلات مانند ماسه یا قرص نامرئی است. ما می توانیم نیروها را فقط در برخی از مواد شفاف ببینیم.
برای دیدن نیروها ، ما با استفاده از موادی شفاف و دارای خاصیت خاصی به نام Photoelasticity غلات درست کردیم. هنگامی که مواد فوتولاستیک روشن می شوند و نیرو را تجربه می کنند ، آنها نور را به دو پرتوی تقسیم می کنند که با سرعت های مختلف حرکت می کنند.
این خاصیت باندهای روشن و رنگارنگ را در مواد غیر شفاف و شفاف تشکیل می دهد که نیرو را قابل مشاهده می کند. روشنایی دانه ها بستگی به میزان نیروی دانه ای دارد که یک دانه را تجربه می کند ، بنابراین می توانیم ببینیم که چگونه نیروها در سیستم گرانول توزیع می شوند. خود ذرات از نور ساطع نمی شوند ، اما آنها تغییر می کنند که پرتوهای نور به سرعت هنگام تجربه نیرو از طریق آنها حرکت می کنند – این باعث می شود آنها روشن تر به نظر برسند.
با استفاده از این ورق سبک ، ما یک برش را در سراسر سیستم گرانول روشن کردیم. در این برش روشن ، می توانیم ببینیم که دانه ها نیروهای خود را به طور مشابه به آزمایش های دو بعدی قبلی منتقل می کنند ، بدون اینکه نگران بعد سوم باشند.

منبع: shafaghnews.com
theconversation





