متفرقه

قانون فضایی از مکانهای تاریخی ، معدن محافظت نمی کند

آوریل 2025 یک ماه شلوغ برای فضا بود.

نماد پاپ کتی پری به پنج زن غیرنظامی دیگر در یک جنجال سریع به حاشیه فضا پیوست و عناوین را ساخت. در همین حال ، گروه دیگری از مردم در سازمان ملل متحد در مورد مسئله مهم برای آینده اکتشافات فضا در نظر داشتند: کشف ، استخراج و استفاده از منابع طبیعی در ماه.

در پایان ماه آوریل ، یک کارگروه اختصاصی از کمیته سازمان ملل متحد در مورد استفاده مسالمت آمیز از فضای بیرونی ، مجموعه ای از اصول توصیه شده را برای فعالیت های منابع فضایی منتشر کرد. در اصل ، این قوانینی برای حاکمیت معدن در ماه ، سیارک ها و جاهای دیگر فضا برای عناصری است که در اینجا روی زمین نادر هستند.

من به عنوان یک وکیل فضایی و بنیانگذار For All Moonkind ، غیرانتفاعی که به محافظت از میراث انسانی در فضای بیرونی اختصاص یافته است ، می دانم که ماه می تواند زمینه اثبات تکامل بشریت به گونه ای باشد که بیش از یک سیاره زندگی می کند و رونق می گیرد. با این حال ، این مرز جدید سؤالات حقوقی پیچیده ای را ایجاد می کند.

فضا ، از نظر قانونی

فضای بیرونی – از جمله ماه – از منظر حقوقی ، یک دامنه منحصر به فرد بدون معادل مستقیم زمینی است. این مانند دریاهای مرتفع ، “میراث مشترک بشریت” نیست ، و همچنین منطقه ای مانند قطب جنوب ، جایی که معدن تجاری ممنوع است ، نیست.

در عوض ، پیمان فضای بیرونی سال 1967 – که توسط بیش از 115 کشور از جمله چین ، روسیه و ایالات متحده امضا شده است – تصریح می کند که اکتشاف و استفاده از فضا “استان همه بشر” است. این بدان معناست که هیچ کشوری نمی تواند قلمرو را در فضای بیرونی ادعا کند ، و همه حق دسترسی به همه مناطق ماه و سایر اجساد آسمانی را دارند.

این واقعیت که به موجب ماده دوم پیمان ، یک کشور نمی تواند ادعای قلمرو در فضای بیرونی ، معروف به اصل عدم تصویب را داشته باشد ، به برخی نشان می دهد که مالکیت املاک در فضا ممنوع است.

آیا این می تواند درست باشد؟ اگر نوه های شما به مریخ نقل مکان کنند ، آیا آنها هرگز خانه ای ندارند؟ چگونه یک شرکت می تواند از سرمایه گذاری خود در یک معدن قمری محافظت کند در صورتی که باید توسط همه آزاد باشد؟ چه اتفاقی می افتد ، همانطور که به ناچار خواهد بود ، هنگامی که دو روورس به یک منطقه خاص در سطح قمری که برای میزبانی یخ با ارزش آب شناخته می شود ، مسابقه می دهند؟ آیا برنده همه را می گیرد؟

همانطور که معلوم است ، پیمان فضای بیرونی اتاق جنجالی را ارائه می دهد. ماده IX کشورها را ملزم به نشان دادن “توجه” برای منافع مربوط به دیگران می کند. این یک استاندارد از نظر قانونی مبهم است ، اگرچه دادگاه دائمی داوری نشان می دهد که توجه به معنای توجه صرفاً توجه به آنچه در این شرایط منطقی است ، توجه می کند.

زبان گسترده این پیمان مسابقه ای را به ماه تشویق می کند. نهاد اول در هر نقطه فرصتی یک جانبه برای تعیین آنچه از نظر قانونی “معقول” است ، خواهد داشت. به عنوان مثال ، ایجاد یک منطقه بافر بیش از حد بزرگ در اطراف تجهیزات ممکن است توجیه شود تا آسیب های احتمالی از گرد و غبار قمری را کاهش دهد.

اولین مزیت حرکت – این یک مسابقه است

هر دوی این مسیرها در این پیمان به شخص اول اجازه می دهد تا آن را به نقطه دلخواه خود در ماه برساند تا دیگران را از آن دور نگه دارد. اصول سازمان ملل در شکل فعلی آنها به این نقاط ضعف نمی پردازد.

پیش نویس اصول سازمان ملل که در آوریل آینه منتشر شده است ، و محدود به زبان پیمان فضای بیرونی است. این تنش بین دسترسی آزاد و نیاز به محافظت – به راحتی با ممنوعیت دسترسی – حل نشده است. و ساعت در حال تیک است.

برنامه Artemis ایالات متحده با هدف بازگشت انسان به ماه تا سال 2028 ، چین برنامه هایی برای بازگشت انسان تا سال 2030 دارد و در سالهای مداخله ، بیش از 100 مأموریت روباتیک توسط کشورها و صنعت خصوصی به طور یکسان برنامه ریزی شده است. در بیشتر موارد ، این مأموریت ها همه به همان نقطه شیرین می روند: قطب قمری جنوبی. در اینجا ، قله های نوری ابدی و دهانه های عمیق حاوی یخ آب نوید بهترین فرصت های معدن ، علوم و تحقیقات را می دهد.

میراث آسیب پذیر ماه

این مکانها قدم های کودک بشریت را از سیاره خانه ما یاد می کنند و به راحتی تعریف سازمان ملل از میراث زمینی را برآورده می کنند ، زیرا آنها آنقدر “استثنایی هستند که از مرزهای ملی فراتر می روند و از اهمیت مشترکی برای نسل های فعلی و آینده از همه بشریت برخوردار هستند.”

تصویری که دهانه ها را روی سطح قمری نشان می دهد.

منبع: shafaghnews.com
theconversation

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا