چرا آمریکا جرئت حمله نظامی به کرهشمالی را ندارد؟

به گزارش شفق نیوز، نام کرهشمالی برای بسیاری از مردم جهان با موشکهای دوربرد، آزمایشهای هستهای و تهدیدهای نظامی گره خورده است. کشوری که از نظر اقتصادی در وضعیت دشواری قرار دارد، اما از نظر نظامی توانسته به سطحی از بازدارندگی برسد که حتی قدرتمندترین ارتش جهان یعنی آمریکا نیز از آغاز جنگ مستقیم با آن هراس داشته باشد. همین مسئله باعث شده که در دهههای گذشته، باوجود تنشهای فراوان، آمریکا هیچگاه بهصورت مستقیم به کرهشمالی حمله نکند.
کرهشمالی چگونه به یکی از خطرناکترین کشورهای جهان تبدیل شد؟
پس از پایان جنگ کره در دهه ۱۹۵۰، حکومت پیونگیانگ به این نتیجه رسید که تنها راه حفظ حکومت، ساخت یک نیروی بازدارنده بسیار قدرتمند است. رهبران کرهشمالی با مشاهده سرنوشت کشورهایی مانند عراق و لیبی، به این باور رسیدند که کشور بدون سلاح هستهای ممکن است هدف تغییر حکومت از سوی قدرتهای غربی قرار بگیرد. همین نگاه، پایه اصلی برنامه موشکی و هستهای این کشور شد.
سلاح هستهای مهمترین دلیل ترس آمریکا
مهمترین عامل بازدارنده در برابر حمله آمریکا، زرادخانه هستهای کرهشمالی است. این کشور طی سالهای گذشته بارها آزمایش هستهای انجام داده و اکنون بسیاری از تحلیلگران معتقدند که پیونگیانگ توانایی نصب کلاهک هستهای روی موشکهای دوربرد را به دست آورده است.
کرهشمالی علاوه بر بمب هستهای، روی ساخت موشکهای قارهپیما نیز تمرکز زیادی داشته است. موشکهایی مانند «هواسونگ» بهگونهای طراحی شدهاند که بتوانند خاک آمریکا را هدف قرار دهند. حتی اگر بخشی از این ادعاها اغراقآمیز باشد، تنها احتمال حمله هستهای به شهرهای آمریکا برای ایجاد بازدارندگی کافی است.
بسیاری از فرماندهان آمریکایی به این نتیجه رسیدهاند که حمله پیشدستانه به کرهشمالی ممکن است باعث واکنش فوری هستهای شود. در چنین شرایطی، هیچ رئیسجمهوری در آمریکا حاضر نیست خطر نابودی احتمالی یک شهر آمریکایی را بپذیرد.
سئول در تیررس هزاران توپخانه کرهشمالی قرار دارد
یکی دیگر از دلایل مهمی که آمریکا را از جنگ دور نگه میدارد، موقعیت جغرافیایی سئول است. پایتخت کرهجنوبی فاصله بسیار کمی با مرز کرهشمالی دارد و میلیونها نفر در این شهر زندگی میکنند. کرهشمالی هزاران توپخانه و سامانه موشکی در نزدیکی مرز مستقر کرده است. بسیاری از این تجهیزات در تونلها و پناهگاههای زیرزمینی قرار دارند و نابود کردن همزمان آنها تقریبا غیرممکن است. کارشناسان نظامی بارها هشدار دادهاند که حتی یک جنگ کوتاه میتواند صدها هزار کشته در کرهجنوبی به جا بگذارد.
آمریکا میداند که در صورت آغاز جنگ، نخستین قربانی بزرگ آن متحد اصلیاش یعنی کرهجنوبی خواهد بود. همین مسئله هزینه سیاسی و انسانی جنگ را به شدت افزایش میدهد.
تونلهای زیرزمینی حمله نظامی را دشوار کردهاند
یکی از مهمترین مشکلات ارتش آمریکا در برابر کرهشمالی، شبکه گسترده تأسیسات زیرزمینی این کشور است. پیونگیانگ طی چند دهه، پایگاههای موشکی، انبارهای تسلیحاتی و مراکز فرماندهی خود را در اعماق زمین ساخته است.
کارشناسان نظامی باور دارند که نابود کردن کامل این مراکز حتی با پیشرفتهترین بمبها نیز کار آسانی نیست. آمریکا ممکن است بتواند بخشی از زیرساختهای نظامی کرهشمالی را تخریب کند، اما احتمال باقی ماندن موشکها و سامانههای شلیک بسیار زیاد است. این موضوع باعث شده که ایده «حمله سریع و پایان فوری جنگ» تقریبا غیرواقعی به نظر برسد. فرماندهان آمریکایی میدانند که در صورت اشتباه در محاسبات، پاسخ کرهشمالی میتواند بسیار ویرانگر باشد.
چین هرگز سقوط کامل کرهشمالی را تحمل نمیکند
در پشت پرده بحران شبهجزیره کره، نقش چین بسیار مهم است. چین نمیخواهد حکومتی نزدیک به آمریکا در مرزهایش شکل بگیرد. به همین دلیل، پکن همواره از بقای حکومت کرهشمالی حمایت کرده است؛ حتی اگر با برخی رفتارهای آن مخالف باشد. اگر آمریکا به کرهشمالی حمله کند و حکومت این کشور سقوط کند، احتمال حضور نیروهای آمریکایی در نزدیکی مرز چین افزایش مییابد. این سناریو برای پکن کاملا غیرقابل قبول است. همین مسئله باعث شده که آمریکا همواره خطر رویارویی غیرمستقیم با چین را در نظر بگیرد. واشنگتن نمیخواهد جنگی محلی به درگیری گسترده میان قدرتهای بزرگ تبدیل شود.
آمریکا تجربه جنگ کره را فراموش نکرده است
جنگ کره در دهه ۱۹۵۰ یکی از خونینترین جنگهای قرن بیستم بود. میلیونها نفر در این درگیری کشته شدند و آمریکا نیز هزینه سنگینی پرداخت کرد. در آن زمان، نیروهای چینی بهطور مستقیم وارد جنگ شدند و شرایط را برای آمریکا بسیار دشوار کردند. همین تجربه تاریخی هنوز در ذهن سیاستمداران آمریکایی وجود دارد. واشنگتن به خوبی میداند که جنگ جدید در شبهجزیره کره میتواند از کنترل خارج شود و حتی به یک درگیری منطقهای یا جهانی تبدیل گردد.
حکومت کرهشمالی بر پایه بقا ساخته شده است
ساختار سیاسی کرهشمالی بر پایه بقای حکومت شکل گرفته است. رهبران این کشور بارها اعلام کردهاند که در صورت تهدید موجودیت حکومت، از تمام توان نظامی خود استفاده خواهند کرد. حتی برخی گزارشها نشان میدهد که کرهشمالی سازوکار واکنش خودکار هستهای را نیز بررسی کرده است؛ به این معنا که اگر رهبر کشور کشته شود، حمله هستهای به شکل خودکار انجام شود. این مسئله باعث شده که ترور رهبران یا حمله ناگهانی به مراکز فرماندهی نیز بسیار خطرناک باشد. زیرا آمریکا نمیتواند مطمئن باشد که پس از آغاز عملیات، اوضاع تحت کنترل باقی میماند.
تحریمها برای آمریکا کمهزینهتر از جنگ هستند
ایالات متحده طی سالهای گذشته بیشتر بر تحریم اقتصادی، فشار سیاسی و انزوای بینالمللی تمرکز کرده است. دلیل این انتخاب روشن است؛ تحریمها بسیار کمهزینهتر از جنگ هستند. آمریکا و متحدانش امیدوار بودند که فشار اقتصادی باعث توقف برنامه هستهای کرهشمالی شود، اما این راهبرد تنها بخشی از اهداف واشنگتن را محقق کرد. با این حال، حتی ناکامی تحریمها نیز باعث نشده که آمریکا به سمت جنگ مستقیم حرکت کند، زیرا هزینه جنگ هنوز بسیار بیشتر از هزینه ادامه تحریمها است.
کرهشمالی فقط یک کشور فقیر نیست
بسیاری از مردم تصور میکنند که چون اقتصاد کرهشمالی ضعیف است، پس این کشور توان جنگ طولانی ندارد. اما واقعیت این است که پیونگیانگ طی دههها بخش بزرگی از منابع محدود خود را صرف توسعه نظامی کرده است. کرهشمالی دارای ارتش بزرگ، سامانههای موشکی متنوع، نیروهای ویژه و انبارهای گسترده مهمات است. همچنین گزارشهایی درباره همکاریهای نظامی این کشور با برخی قدرتها منتشر شده است. به همین دلیل، آمریکا با کشوری روبهرو است که هرچند ثروتمند نیست، اما برای جنگ و بقا آماده شده است.
چرا حمله پیشدستانه گزینه مطمئنی نیست؟
برخی سیاستمداران آمریکایی در سالهای گذشته از ایده حمله پیشدستانه صحبت کردهاند. منظور از این طرح، نابود کردن مراکز هستهای و موشکی کرهشمالی پیش از آغاز جنگ است. اما کارشناسان هشدار دادهاند که آمریکا نمیتواند تمام موشکها و سکوهای پرتاب را بهطور کامل شناسایی کند. بخشی از این تجهیزات متحرک هستند و بخشی دیگر در تونلها پنهان شدهاند. در چنین شرایطی، حتی اگر آمریکا حمله موفقی انجام دهد، باز هم احتمال پاسخ شدید کرهشمالی وجود خواهد داشت. همین عدم اطمینان، تصمیمگیری برای جنگ را بسیار دشوار کرده است.
بازدارندگی هستهای چگونه آمریکا را متوقف کرده است؟
بازدارندگی هستهای یعنی کشوری بتواند دشمن را از ترس نابودی متقابل، از حمله منصرف کند. کرهشمالی دقیقا بر پایه همین راهبرد حرکت کرده است. رهبران پیونگیانگ باور دارند که اگر توانایی وارد کردن ضربه سنگین به آمریکا و متحدانش را داشته باشند، واشنگتن هرگز آغازگر جنگ نخواهد بود. به نظر میرسد این راهبرد تا حد زیادی موفق بوده است؛ زیرا باوجود دهها سال تنش، آمریکا هنوز از ورود به جنگ مستقیم با کرهشمالی خودداری میکند.
مهمترین دلایلی که آمریکا از جنگ با کرهشمالی میترسد
- احتمال حمله هستهای کرهشمالی
- نابودی احتمالی سئول در ساعات نخست جنگ
- خطر کشیده شدن چین به درگیری
- نامشخص بودن محل تمام موشکها و تأسیسات زیرزمینی
- هزینه انسانی و اقتصادی بسیار سنگین جنگ
- احتمال آغاز جنگ منطقهای یا جهانی
آیا آمریکا واقعا توان شکست کرهشمالی را ندارد؟
از نظر قدرت نظامی، آمریکا بسیار قدرتمندتر از کرهشمالی است و احتمالا در یک جنگ طولانی میتواند زیرساختهای نظامی این کشور را نابود کند. اما مسئله اصلی «توان شکست» نیست، بلکه «هزینه پیروزی» است. آمریکا میداند که حتی در صورت پیروزی، ممکن است میلیونها نفر کشته شوند و اقتصاد شرق آسیا دچار بحران شدید شود. به همین علت، واشنگتن ترجیح میدهد بهجای آغاز جنگ، از راهبرد فشار، بازدارندگی و مذاکره استفاده کند.








