گزارش پژوهشگران درباره توانایی کوسه ها در شنیدن صدا از فاصله حدود 74 متری

محققان با استفاده از صداهای کنترل شده با فرکانس پایین و ردیابی پهپادهای هوایی دریافتند که کوسه های باله سیاه با تشخیص صدا به سرعت مسیر خود را تغییر می دهند و شواهدی ارائه می دهند که می توانند جهت آن را نیز تعیین کنند. مطالعه دانشگاه آتلانتیک فلوریدا روی کوسه‌های باله سیاه اولین شواهد کمی را ارائه کرده است که نشان می‌دهد کوسه‌های شناگر آزاد می‌توانند صداهای زیر آب با فرکانس پایین را از فاصله ۷۴ متری تشخیص دهند و جهت منبع را تعیین کنند و درک زیست‌شناسی حسی کوسه را تغییر دهند.

گزارش علمی شفق نیوز؛ محققان با استفاده از یک بلندگوی زیر آب، یک پهپاد هوایی و کوسه‌های شنای آزاد دریافتند که کوسه‌ها می‌توانند صداها را از فواصل قابل توجهی تشخیص دهند و با تغییر جهت چشمگیر از منبع، حتی زمانی که منبع صدا نزدیک به 250 فوت فاصله دارد، پاسخ دهند.

محققان کوسه‌های باله سیاه را انتخاب کردند زیرا تجمع فصلی قابل پیش‌بینی آنها در جنوب شرقی فلوریدا فرصتی نادر برای مشاهده کوسه‌های شناگر آزاد در آب‌های شفاف و کم‌عمق فراهم می‌کرد. هر زمستان، تعداد زیادی از کوسه‌های باله سیاه در امتداد ساحل شهرستان پالم بیچ جمع می‌شوند، در حالی که گروه‌های کوچک‌تر در تمام طول سال در این منطقه باقی می‌مانند.

استفن کاجیورا، نویسنده ارشد و استاد علوم زیستی در کالج علوم چارلز ای. اشمیت در دانشگاه فلوریدا، گفت: «فراوانی و دسترسی آنها به ما این امکان را داد که آنها را از بالا بدون ایجاد اختلال در رفتار طبیعی‌شان مشاهده کنیم، ضمن اینکه صداهای زیر آب کنترل‌شده‌ای نیز ارائه می‌دادند.»

مطالعه توانایی کوسه ها در شنیدن صدا در آب‌های کم‌عمق نزدیک ساحل در سراسر شهرستان پالم بیچ انجام شد. محققان یک قایق را لنگر انداختند و یک بلندگوی زیر آب را مستقر کردند که با جریان آب تا ۱۹ متر دورتر می‌رفت و تأثیر قایق بر کوسه‌ها را به حداقل می‌رساند. آنها سه محدوده صداهای با فرکانس پایین – ۱۰۰ تا ۲۰۰ هرتز، ۲۰۰ تا ۴۰۰ هرتز و ۴۰۰ تا ۸۰۰ هرتز – را به همراه یک صدای کنترلی ۱۰ کیلوهرتزی خارج از محدوده شنوایی شناخته شده کوسه‌ها آزمایش کردند. آنها صداها را با شدت بالا پخش کردند تا کوسه‌ها را بترسانند، نه اینکه سعی کنند آنها را جذب کنند.

محققان از هیدروفون‌های کالیبره شده برای نقشه‌برداری از سطوح صدا در فواصل مختلف استفاده کردند تا بتوانند دقیقاً آنچه کوسه‌ها هنگام پاسخ دادن می‌شنیدند را محاسبه کنند. یک پهپاد هوایی، کوسه‌های شناگر آزاد را از ۴۰ تا ۵۰ متر بالاتر از آب ردیابی کرد، در حالی که محققان صداهای کنترلی و آزمایشی را ارائه می‌دادند. از تجزیه و تحلیل ویدیویی فریم به فریم برای اندازه‌گیری فاصله پاسخ کوسه‌ها و تغییرات در جهت شنا استفاده شد.

کوسه‌ها به هر سه محدوده صدای آزمایشی پاسخ دادند، اما به کنترل ۱۰ کیلوهرتز پاسخ ندادند. آنها صداهای با فرکانس پایین را از فاصله تا ۷۴ متر (۲۴۳ فوت) تشخیص دادند، که بسیار دورتر از فاصله‌ای است که قبلاً در شرایط شنای آزاد نشان داده شده بود. جالب اینجاست که کوسه‌ها به سرعت مسیر خود را از منبع تغییر دادند و این نشان می‌دهد که می‌توانند جهت صدا را تعیین کنند. بیش از ۷۰٪ پاسخ‌ها در میدان صوتی دور رخ داد و کوسه‌ها نسبت به فرکانس‌های پایین‌تر حساس‌تر بودند و آنها را از دورتر و در سطوح صدای پایین‌تر تشخیص می‌دادند.

این یافته جذاب است زیرا کوسه‌ها کیسه شنای پر از گاز موجود در بسیاری از ماهی‌های استخوانی را ندارند، اندامی که می‌تواند به تشخیص فشار صدا کمک کند. در عوض، تصور می‌شود که کوسه‌ها برای تشخیص حرکت و ارتعاشات تولید شده توسط صدا در حال عبور از آب، به گوش‌های داخلی خود، از جمله یک ساختار تخصصی به نام ماکولا نگلکتا، تکیه می‌کنند.

منبع: fau.edu