تشکوه رامهرمز (کوه آتش) کوهی که قرن هاست می‌سوزد!
برخلاف آتشفشان‌ها، تشکوه رامهرمز یک کوه آتشفشانی نیست و مواد مذاب یا گدازه از آن خارج نمی‌شود. در این پدیده، منبع اصلی آتش، گازهای طبیعی هستند که در مسیر حرکت به سطح زمین با اکسیژن ترکیب شده و در شرایط مناسب مشتعل می‌شوند. وجود این گازها باعث شده شعله‌ها برای مدت طولانی ادامه داشته باشند.
تشکوه رامهرمز که در برخی منابع محلی با نام «کوه آتش» نیز شناخته می‌شود، در نزدیکی روستای ماماتین واقع شده و شعله‌های آن به‌ویژه در تاریکی شب جلوه‌ای متفاوت پیدا می‌کند. آتش طبیعی نتیجه فعالیت‌های زمین‌شناسی و خروج گازهای هیدروکربنی از لایه‌های زیرین زمین است؛ گازهایی که پس از رسیدن به سطح و ترکیب با اکسیژن هوا، شعله‌ور می‌شوند.
کارشناسان زمین‌شناسی معتقدند وجود ذخایر نفت و گاز در منطقه خوزستان و ساختارهای خاص زمین، زمینه شکل‌گیری چنین پدیده‌هایی را فراهم کرده است. گازهای طبیعی که از شکاف‌های موجود در زمین تشکوه رامهرمز خارج می‌شوند، در تماس با عوامل محیطی می‌توانند برای مدت‌های طولانی شعله‌ور باقی بمانند.
زمین‌شناسان وجود چنین پدیده‌هایی را با فعالیت‌های نفتی و تغییرات زمین‌شناختی در مناطق چین‌خورده زاگرس مرتبط می‌دانند. خوزستان به دلیل قرار گرفتن بر روی کمربند نفتی زاگرس، نمونه‌های متعددی از تراوش طبیعی نفت و گاز در نقاط مختلف خود دارد.
منبع: شفق نیوز – گزارشگر گردشگری
