شمشیر سامورایی ماسامونه (Masamune Sword) گنجینه‌ای از ژاپن که پس از جنگ جهانی دوم ناپدید شد
پس از پایان جنگ جهانی دوم و آغاز اشغال ژاپن توسط نیروهای متفقین، دستور جمع‌آوری بسیاری از شمشیرهای ژاپنی صادر شد. توکوگاوا ایه‌ماسا، آخرین مالک شناخته‌شده هونجو ماسامونه، در دسامبر ۱۹۴۵ شمشیر سامورایی ماسامونه را همراه با تعدادی دیگر از شمشیرهای مجموعه خود به پلیس تحویل داد. بر اساس اسناد موجود، هونجو ماسامونه پس از تحویل، به فردی از نیروهای آمریکایی منتقل شد. اطلاعات دقیقی درباره سرنوشت این فرد و مسیر بعدی شمشیر وجود ندارد و هونجو ماسامونه پس از آن دیگر در هیچ مجموعه یا موزه‌ای ثبت نشده است.
شمشیر «هونجو ماسامونه» (Honjō Masamune) از آثار تاریخی ژاپن است که به شمشیرساز دوره کاماکورا، گورو نیودو ماسامونه (Gorō Nyūdō Masamune)، نسبت داده می‌شود. ماسامونه در اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم میلادی در منطقه ساگامی، در استان کاناگاوا امروزی، فعالیت داشت. نام او در تاریخ ساخت شمشیرهای ژاپنی با مکتب «سوشو» (Sōshū) ثبت شده است؛ سبکی که در دوره کاماکورا توسعه یافت و بر ساخت تیغه‌هایی با ساختار فولادی پیچیده تمرکز داشت.
آثار منسوب به ماسامونه با روش‌هایی ساخته می‌شدند که در آن لایه‌های مختلف فولاد برای ایجاد تعادل میان سختی و انعطاف‌پذیری ترکیب می‌شد. چندین شمشیر منسوب به او در مجموعه‌های ژاپنی نگهداری می‌شوند و برخی از آن‌ها در فهرست آثار فرهنگی مهم این کشور قرار گرفته‌اند.
هونجو ماسامونه طی چند قرن میان خاندان‌های نظامی ژاپن منتقل شد. نام این شمشیر با هونجو شیگناگا، فرمانده نظامی دوره سنگوکو، ارتباط دارد. بر اساس منابع تاریخی، شیگناگا این شمشیر را پس از نبرد کاواناکاجیما در سال ۱۵۶۱ به دست آورد. پس از آن، شمشیر در اختیار خاندان‌های مختلف قرار گرفت و در نهایت به خاندان توکوگاوا، خاندان حاکم شوگون‌سالاری ژاپن در دوره ادو، رسید.
در سال ۱۹۳۹، دولت ژاپن هونجو ماسامونه را به عنوان «گنجینه ملی» ثبت کرد. این شمشیر تا پایان دوره توکوگاوا در مجموعه این خاندان باقی ماند و به عنوان بخشی از میراث تاریخی آن‌ها نگهداری می‌شد.
منبع: شفق نیوز – گزارشگر ملل
جون میده برای هاراگیری کردن