تصاویر اتاق زندانی در نروژ که Anders Behring Breivik در آن حبس خود را می‌گذراند!
آندرس بهرینگ برویک (متولد ۱۳ فوریه ۱۹۷۹ در اسلو) همان مردی است که ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱ دو حمله تروریستی را در نروژ انجام داد. ابتدا با بمب دست‌ساز در محله دولتی اسلو ۸ نفر را کشت و حدود دو ساعت بعد با لباس مبدل پلیس به جزیره اوتویا رفت و در اردوی تابستانی جوانان حزب کارگر، ۶۹ نفر دیگر را با اسلحه کشت که ۳۳ نفرشان زیر ۱۸ سال بودند. مجموع کشته‌ها ۷۷ نفر شد؛ مرگبارترین خشونت نروژ از جنگ جهانی دوم.
او این کار را از روی ایدئولوژی راست افراطی و اسلام‌هراسی انجام داد. پیش از حمله، بیانیه‌ای ۱۵۰۰ صفحه‌ای به نام «۲۰۸۳: اعلامیه استقلال اروپایی» منتشر کرد و در آن از «اسلامی‌شدن اروپا»، مهاجرت مسلمانان و سیاست‌های چندفرهنگی انتقاد کرد. خودش را جنگجوی صلیبی می‌دانست که می‌خواست با ترور، هشدار بدهد و سیستم را تغییر دهد. دادگاه او را عاقل و مسئول دانست، نه بیمار روانی.
در اوت ۲۰۱۲ به حداکثر مجازات نروژ یعنی ۲۱ سال «حبس پیشگیرانه» محکوم شد. این حکم می‌تواند هر ۵ سال یک‌بار تمدید شود اگر هنوز خطرناک تشخیص داده شود. از همان ابتدا در بخش فوق‌امنیتی و تقریباً کاملاً جدا از سایر زندانیان نگه داشته شده؛ اول در ایلا، بعد اسکین و از ۲۰۲۲ در زندان رینگریکه، درست روبروی دریاچه جزیره اوتویا.
سلول او در زندان نروژ Anders Behring Breivik حالا یک مجموعه دوطبقه اختصاصی است: اتاق خواب، اتاق کار، سالن ورزش با تردمیل و دستگاه‌های وزنه، آشپزخانه برای پخت‌وپز خودش، اتاق تلویزیون با ایکس‌باکس و چند صندلی راحتی، و حتی سه مرغ عشق که آزاد پرواز می‌کنند. دیوارها عکس سیاه‌وسفید برج ایفل دارند. با نگهبانان شطرنج یا کارت بازی می‌کند، کشیش و روانپزشک می‌بیند و گاهی یک ساعت در هفته با یک زندانی دیگر (با حضور نگهبانان) ملاقات دارد. اما تماس واقعی انسانی محدود است و این جداسازی از ۲۰۱۲ ادامه دارد.
برویک از همان سال‌های اول شکایت کرده که شرایط «غیرانسانی» است: قهوه سرد، کره کم، کرم مرطوب‌کننده نداشتن، دستبند تیز، و مهم‌تر از همه انزوای طولانی. در ۲۰۱۶ یک دادگاه بدوی بخشی از شکایت را پذیرفت، اما در نهایت رد شد. در ۲۰۲۴ دوباره شکایت کرد و دادگاه اسلو گفت شرایط فیزیکی خوب است و انزوا نقض حقوق بشر نیست. او چند بار درخواست آزادی مشروط داده (آخرین بار آوریل ۲۰۲۶) و همه رد شده‌اند چون هنوز ایدئولوژی‌اش را رها نکرده و خطر تکرار جرم وجود دارد. نامش را چند بار عوض کرده و اکنون حدود ۴۷ سال دارد.
سیستم زندان نروژ بر پایه «اصل عادی‌سازی» است: زندگی داخل تا حد ممکن شبیه بیرون باشد تا بازپروری ممکن شود. برای خطرناک‌ترین زندانی هم این اصل را تا جایی که امنیت اجازه دهد اعمال می‌کنند. برویک هنوز از انزوا شکایت دارد، اما دادگاه‌ها بارها گفته‌اند شرایط او بهتر از بسیاری زندان‌های دیگر جهان است و جداسازی به دلیل خطر فوق‌العاده او ضروری است.
