سریع‌ترین خودرو جهان/ خودرو هیدروژنی JCB Hydromax با سرعت 654 کیلومتر بر ساعت رکورد جهان را شکست

به گزارش شفق نیوز، خودروی هیدروژنی JCB با سرعت 654 کیلومتر بر ساعت به سریع‌ترین خودروی هیدروژنی جهان تبدیل شد. شرکت بریتانیایی JCB با خودروی هیدروژنی JCB Hydromax رکورد سرعت زمینی یک وسیله نقلیه مجهز به موتور احتراق داخلی هیدروژنی را شکست. این خودرو در پیست نمکی بونویل در ایالت یوتا آمریکا، در دو مسیر رسمی به میانگین سرعت 406.320 مایل بر ساعت، معادل 653.909 کیلومتر بر ساعت رسید. رکورد تحت نظارت فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (FIA) ثبت شد و خودرو JCB Hydromax در حال حاضر سریع‌ترین وسیله نقلیه هیدروژنی تاریخ از نظر سرعت ثبت‌شده است.

JCB Hydromax دقیقا چه خودرویی است؟

Hydromax یک خودروی تولیدی برای استفاده خیابانی نیست و با هدف ثبت رکورد سرعت زمینی ساخته شده است. طراحی آن به شکل یک Streamliner انجام شده؛ بدنه‌ای بسیار کشیده و باریک که برای حرکت در سرعت‌های بسیار بالا روی سطح مستقیم بونویل طراحی شده است.

طول خودرو حدود 9.75 متر، معادل 32 فوت است. ساختار کشیده و کم‌ارتفاع آن، فضای لازم برای نصب دو موتور، سامانه انتقال قدرت، تجهیزات هیدروژن و سیستم‌های کنترلی را فراهم کرده است. JCB این خودرو را در همکاری با شرکت‌های مهندسی از جمله Prodrive، Ricardo و Xtrac توسعه داد.

JCB پروژه Hydromax را از سال 2025 دنبال کرد و در مجموع بیش از 150 هزار ساعت کار مهندسی و توسعه برای فناوری موتورهای این پروژه صرف شده است. این خودرو در ماه مه 2026 به شکل رسمی معرفی شد و آزمایش‌های سرعت آن در بریتانیا آغاز شد.

دو موتور هیدروژنی با مجموع توان 1600 اسب‌بخار

قلب فنی خودرو JCB Hydromax دو موتور احتراق داخلی هیدروژنی JCB است. این موتورها بر پایه موتورهای تولیدی مورد استفاده در ماشین‌آلات سنگین JCB ساخته شده‌اند، اما برای استفاده در خودرو رکوردشکن به شکل گسترده‌ای ارتقا پیدا کرده‌اند.

هر موتور برای تولید حدود 800 اسب‌بخار آماده شده و مجموع توان دو موتور به 1600 اسب‌بخار می‌رسد. شرکت مهندسی Ricardo در افزایش توان موتورهای هیدروژنی JCB از حدود 74 اسب‌بخار به 800 اسب‌بخار برای هر موتور مشارکت داشته و دور نامی موتور نیز تقریباً دو برابر شده است. وزن هر موتور نیز حدود 100 کیلوگرم کاهش داده شده است.

نکته مهم درباره Hydromax این است که نیرو از موتور احتراق داخلی تأمین می‌شود، نه سلول سوختی. هیدروژن در موتور می‌سوزد و انرژی حاصل از احتراق، پیشرانه را به حرکت درمی‌آورد. این فناوری با خودروهایی مانند خودروهای هیدروژنی مجهز به Fuel Cell تفاوت فنی دارد.

انتقال قدرت و سامانه چهارچرخ محرک

Hydromax از یک سامانه انتقال قدرت چهارچرخ محرک استفاده می‌کند. در آزمایش‌های بریتانیا، عملکرد موتورها، انتقال قدرت چهارچرخ محرک، کلاچ، ترمزها، سامانه خنک‌کاری و تجهیزات الکترونیکی اختصاصی به‌صورت جداگانه و در شرایط واقعی مورد بررسی قرار گرفت.

دو موتور در بخش‌های متفاوت خودرو قرار گرفته‌اند و مجموعه انتقال قدرت توسط Xtrac توسعه داده شده است. گزارش‌های فنی منتشرشده از مرحله آزمایش نشان می‌دهند هر موتور به یک جعبه‌دنده شش‌سرعته Xtrac متصل شده است.

برای کنترل خودرو در سرعت‌های بسیار بالا، تنها موتور قدرتمند کافی نیست. ترمزهای مکانیکی نیز در خودرو وجود دارند، اما در توقف‌های رکوردی، دو چتر ترمز نقش مهمی دارند. در آزمایش‌های اولیه، تیم JCB عملکرد چترها، ترمزها و روند کاهش سرعت خودرو را نیز بررسی کرد.

سوخت خودرو JCB Hydromax چیست؟

سوخت این خودرو هیدروژن گازی فشرده است. هیدروژن با فشار بالا در مخازن خودرو ذخیره می‌شود و در اختیار دو موتور احتراق داخلی قرار می‌گیرد.

JCB اعلام کرده است که در یک مسیر کامل رکورد، Hydromax کمی بیشتر از 2 کیلوگرم هیدروژن مصرف می‌کند و خروجی حاصل از احتراق آن حدود 18 لیتر آب است. در موتور احتراق داخلی هیدروژنی، برخلاف موتور بنزینی یا دیزلی، کربن موجود در سوخت وجود ندارد و محصول اصلی احتراق هیدروژن و اکسیژن، آب است.

JCB همچنین سال‌ها روی موتورهای احتراق داخلی هیدروژنی برای ماشین‌آلات صنعتی کار کرده است. این شرکت اعلام کرده که سرمایه‌گذاری آن در توسعه موتورهای هیدروژنی به حدود 100 میلیون پوند رسیده است. موتورهای هیدروژنی این شرکت پیش از پروژه Hydromax در ماشین‌آلات ساختمانی نیز مورد استفاده قرار گرفته بودند.

آزمایش‌های Hydromax در بریتانیا

پیش از انتقال خودرو به آمریکا، JCB مجموعه‌ای از آزمایش‌های سرعت را در پایگاه هوایی RAF Wittering در کمبریج‌شایر انجام داد.

Hydromax در نخستین مراحل آزمایش به سرعت 177 مایل بر ساعت رسید. در مرحله بعد، سرعت خودرو به 208 مایل بر ساعت، حدود 335 کیلومتر بر ساعت افزایش یافت. این آزمایش‌ها برای بررسی عملکرد سیستم‌های اصلی خودرو و آماده‌سازی تیم برای شرایط بونویل انجام شدند.

تیم فنی در این دوره علاوه بر آزمایش سرعت، تمرین‌های سوخت‌گیری هیدروژن، تعویض لاستیک، توقف در پیت و بررسی عملکرد سامانه‌های خودرو را انجام داد. فشار هیدروژن در بخشی از آزمایش‌های اولیه حدود 350 بار بود و برای تلاش اصلی در بونویل، شرایط سوخت‌رسانی تغییر کرد.

اندی گرین؛ راننده JCB Hydromax

اندی گرین برای JCB چهره‌ای آشنا در رکوردهای سرعت زمینی است. او در سال 2006 نیز پشت فرمان JCB Dieselmax قرار داشت؛ خودرویی که در بونویل به سرعت 350.092 مایل بر ساعت رسید و رکورد جهانی سرعت خودروهای دیزلی را ثبت کرد.

گرین همچنین راننده خودروی ThrustSSC بود که در سال 1997 با رسیدن به سرعت 763.035 مایل بر ساعت رکورد مطلق سرعت زمینی را ثبت کرد و نخستین فردی شد که با یک خودرو از سرعت صوت روی زمین عبور کرد. در پروژه Hydromax، تجربه گرین در خودروهای رکوردشکن و رانندگی در بونویل بار دیگر مورد استفاده JCB قرار گرفت.

رکورد 653.909 کیلومتر بر ساعت چگونه ثبت شد؟

رکورد نهایی در 11 اوت 2026 در سطح نمکی Bonneville Salt Flats در یوتا ثبت شد. راننده خودرو اندی گرین، خلبان سابق نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، بود.

در نخستین مسیر رسمی، Hydromax سرعت متوسط 400.623 مایل بر ساعت را ثبت کرد. در مسیر دوم، سرعت متوسط خودرو به 412.135 مایل بر ساعت رسید. میانگین دو مسیر برابر با 406.320 مایل بر ساعت، معادل 653.909 کیلومتر بر ساعت اعلام شد.

این رقم رکورد قبلی خودروهای مجهز به موتور احتراق داخلی هیدروژنی را با فاصله زیادی پشت سر گذاشت. رکورد قبلی این بخش 185.5 مایل بر ساعت بود که در سال 2004 توسط خودروی BMW H2R ثبت شده بود. رکورد مربوط به خودروهای هیدروژنی سلول سوختی نیز 303 مایل بر ساعت اعلام شده بود.

ویدیوی لحظه رکوردشکنی خودرو JCB Hydromax در سرعت 654 کیلومتر بر ساعت

JCB Hydromax در جریان تلاش رسمی رکورد، در مسیر اول به میانگین 400.623 مایل بر ساعت و در مسیر برگشت به 412.135 مایل بر ساعت رسید. میانگین دو مسیر 406.320 مایل بر ساعت، معادل 653.909 کیلومتر بر ساعت، ثبت شد.