یکی از تفریحات لاكچرى جوانان تهران قديم “خر سوارى” بوده است!
این سرگرمی در حد مسابقات اتومبیل رانی کنونی بود. آخر هفته‌ها رژه‌ی خرها از امین الملک (حوالی راه آهن) شروع می‌شد و تعداد زیادی از مردم ساعت ها محو تماشای خرسواری می‌شدند.
در تهران قدیم، پیش از آنکه خودرو و تفریحات امروزی بخش ثابتی از زندگی شهری شوند، سرگرمی‌های جوانان شکل متفاوتی داشت. خرسواری یا «خربازی» از جمله تفریحاتی بود که در گزارش‌های مربوط به تهران حدود ۱۰۰ سال پیش از آن یاد شده و در میان جوانان و داش‌مشدی‌های خوش‌پوش طرفدارانی داشته است.
بر اساس گزارش‌های تاریخی بازنشرشده درباره تفریحات تهران قدیم، خرسواری فقط به سوار شدن بر خر برای رفت‌وآمد محدود نبود و جنبه تفریحی و رقابتی داشت. محل‌هایی مانند خیابان علاءالدوله، که همان خیابان فردوسی امروز است، دولاب در شرق تهران، دوشان‌تپه و مزرعه امین‌الملک در حوالی راه‌آهن از مکان‌هایی بودند که خرسواران در آنها به سواری و مسابقه می‌پرداختند. تماشای رقابت‌ها برای مردم جذاب بود و جمعیت زیادی برای دیدن آن حضور پیدا می‌کردند.
ماجرا فقط به انتخاب چهارپا ختم نمی‌شد. در روایت‌های موجود آمده است که خرها و یابوهایی که برای این سرگرمی استفاده می‌شدند، مخصوص سواری تربیت می‌شدند و صاحبانشان برای ظاهر آنها نیز اهمیت زیادی قائل بودند. پالان‌های مخمل، افسارهای تزئین‌شده با نقره، گل‌میخ و زنگوله از جمله تزئیناتی بود که برای این حیوانات به کار می‌رفت. حتی در برخی گزارش‌ها به حنابستن دست و پا و دم حیوان و سیاه‌کردن سم‌ها اشاره شده است.
خود سواران نیز برای حضور در این برنامه‌ها لباس‌های مرتب و گاه فاخر می‌پوشیدند. در توصیف‌های باقی‌مانده از آن دوره، از لباده‌های ماهوت و مخمل، شال ابریشمی و گیوه به عنوان پوشش خرسواران نام برده شده است.
تهران آن دوره نیز با شهر امروزی تفاوت زیادی داشت. در بخش‌هایی از اطراف پایتخت، هنوز زمین‌های کشاورزی، باغ‌ها و روستاها وجود داشت و محدوده شهری به اندازه امروز گسترده نبود. دولاب در شرق تهران از آبادی‌های شناخته‌شده آن زمان بود و دوشان‌تپه نیز در محدوده‌ای قرار داشت که بعدها با توسعه شهر تهران تغییر شکل داد. همچنین نام مزرعه امین‌الملک در گزارش‌های مربوط به خرسواری در حوالی راه‌آهن تهران آمده است.
اینو برا دوست تهرانیت بفرست 😆