دریاچه تال فیلیپین یکی از عجیب‌ترین دریاچه‌های جهان + عکس
دریاچه تال در استان باتانگاس در جزیره لوزون فیلیپین قرار دارد و در فاصله حدود ۶۰ کیلومتری جنوب مانیل واقع شده است. این دریاچه از نظر زمین‌شناسی حاصل پر شدن یک کالدرای عظیم آتشفشانی با آب است؛ کالدرایی که پس از چندین فوران بسیار بزرگ در هزاران سال گذشته شکل گرفت. مساحت دریاچه حدود ۲۳۴ کیلومتر مربع است و از نظر وسعت، سومین دریاچه بزرگ فیلیپین به شمار می‌آید. آنچه تال را در میان دریاچه‌های جهان متمایز کرده، تنها اندازه یا چشم‌انداز آن نیست، بلکه ساختار طبیعی کم‌نظیری است که طی هزاران سال فعالیت‌های آتشفشانی به وجود آمده است.
شهرت جهانی دریاچه تال فیلیپین بیشتر به دلیل پدیده‌ای است که آن را در ردیف عجیب‌ترین دریاچه‌های جهان قرار داده است. در مرکز این پهنه آبی، جزیره‌ای به نام «جزیره آتشفشان» قرار دارد و درون این جزیره نیز دهانه‌ای آتشفشانی دیده می‌شود که خود دارای یک دریاچه کوچک است. این ساختار چندلایه سال‌ها به عنوان نمونه‌ای کم‌نظیر از «دریاچه درون جزیره، درون دریاچه» شناخته می‌شد و همواره توجه زمین‌شناسان و گردشگران را جلب کرده است. در واقع چشم‌اندازی که از ارتفاعات تاگایتای به سوی تال دیده می‌شود، ترکیبی از آب، کوه‌های آتشفشانی و جزایر کوچک است که در کمتر نقطه‌ای از جهان نمونه مشابهی دارد.
تال تنها یک دریاچه آرام نیست، بلکه بخشی از سامانه آتشفشانی فعال فیلیپین محسوب می‌شود. آتشفشان تال از فعال‌ترین آتشفشان‌های این کشور است و در طول چند قرن گذشته ده‌ها فوران ثبت‌شده داشته است. فوران‌های تاریخی سال‌های ۱۷۵۴، ۱۹۱۱، ۱۹۶۵ و همچنین رویدادهای سال‌های اخیر نشان داده‌اند که این منطقه همچنان از نظر زمین‌شناسی فعال است. به همین دلیل جزیره آتشفشان در بسیاری از دوره‌ها برای حفظ ایمنی بازدیدکنندگان بسته می‌شود و فعالیت آن به صورت مداوم توسط مؤسسه آتشفشان‌شناسی و لرزه‌شناسی فیلیپین پایش می‌شود.
از دیدگاه زیست‌محیطی نیز دریاچه تال اهمیت فراوانی دارد. این دریاچه زمانی بخشی از آب‌های شور متصل به دریا بود، اما پس از شکل‌گیری کالدرا و بسته شدن ارتباط آن با دریا، به تدریج به یک دریاچه آب شیرین تبدیل شد. همین تغییر شرایط باعث شد برخی گونه‌های آبزی مسیر تکاملی متفاوتی را طی کنند. مشهورترین نمونه، ماهی «تاویلیس» است که تنها ساردین آب شیرین شناخته‌شده جهان به شمار می‌آید و زیستگاه طبیعی آن فقط همین دریاچه است. علاوه بر آن، گونه‌های بومی دیگری نیز در این اکوسیستم زندگی می‌کنند که ارزش علمی بالایی دارند.
به گزارش شفق نیوز، در سال‌های اخیر، تغییرات قابل توجهی در ساختار دریاچه تال رخ داده است. فوران آتشفشان تال در ژانویه ۲۰۲۰ باعث شد خاکستر و رسوبات فراوان وارد آب شود و ترکیب شیمیایی دریاچه تغییر کند. در برخی نقاط، افزایش غلظت گوگرد و کاهش اکسیژن محلول موجب تلف شدن حجم زیادی از ماهیان پرورشی شد و صنعت قفس‌های پرورش ماهی که منبع درآمد هزاران خانواده محلی است، خسارت سنگینی دید. پس از این رویداد، دولت فیلیپین محدودیت‌هایی برای فعالیت‌های اقتصادی و گردشگری در بخش‌هایی از دریاچه اعمال کرد و سامانه‌های پایش کیفیت آب و فعالیت آتشفشانی تقویت شدند تا در صورت افزایش خطر، امکان تخلیه سریع ساکنان مناطق اطراف وجود داشته باشد.
