(ویدئو) بلور آبی خیره‌کننده هائوئین Hauyne
هائوئین با فرمول Na₃Ca(Si₃Al₃)O₁₂(SO₄)، کانی‌ای از گروه سودالیت است که در سنگ‌های آذرین قلیایی یافت می‌شود و رنگ آبی، دستگاه بلوری مکعبی و سختی ۵.۵ تا ۶ دارد.
هائوئین یک کانی سیلیکاته از گروه سودالیت و رده فلدسپاتوئیدهاست که بیشتر با بلورهای آبی شناخته می‌شود. فرمول شیمیایی ایده‌آل آن Na₃Ca(Si₃Al₃)O₁₂(SO₄) است و در برخی نمونه‌ها یون‌های سولفید و پلی‌سولفید نیز دیده می‌شود. هائوئین Hauyne در دستگاه بلوری مکعبی متبلور می‌شود و سختی آن در مقیاس موس حدود ۵.۵ تا ۶ است. چگالی ویژه این کانی حدود ۲.۴۴ تا ۲.۵ گزارش شده است.
رنگ هائوئین می‌تواند آبی، سفید، خاکستری، زرد، سبز یا صورتی باشد، اما نمونه‌های آبی‌رنگ شناخته‌شده‌تر هستند. جلای آن شیشه‌ای تا چرب توصیف شده و بلورها می‌توانند به شکل دودکائدر و اکتائدر تشکیل شوند. کانی دارای رخ دودکائدری است و معمولاً به‌عنوان کانی فرعی در سنگ‌های آذرین قلیایی، به‌ویژه انواع آتشفشانی، یافت می‌شود. هائوئین در چنین سنگ‌هایی می‌تواند همراه با نفلین یا لوسیت حضور داشته باشد.
نخستین گزارش‌های تاریخی مربوط به این کانی به اوایل قرن هفدهم بازمی‌گردد. نام هائوئین به رنه ژوست هائوی (René Just Haüy)، کانی‌شناس فرانسوی، ارتباط دارد. نمونه‌هایی از بلورهای آبی این کانی در منطقه اطراف دریاچه لاخ در آلمان شناخته شده‌اند و نمونه‌های تاریخی از محدوده مِندیش و نواحی آتشفشانی راینلاند-فالتس نیز ثبت شده است.
هائوئین در مناطقی از آلمان، ایتالیا، افغانستان، ترکیه، ایران، مراکش، برزیل و چند منطقه دیگر ثبت شده است. در منطقه سرسنگ در بدخشان افغانستان نیز نمونه‌های آبی و سبز هائوئین گزارش شده‌اند. برخی نمونه‌های این منطقه ساختارهای پیچیده‌تری دارند و بررسی‌های کانی‌شناسی، حضور هائوئین و کانی‌های نزدیک به آن را نشان داده است.
رنگ تیره و ترکیبات گوگردی باعث شده است هائوئین با لاژوریت (Lazurite) و نوزئان (Nosean) اشتباه شود؛ این کانی‌ها از نظر ترکیب و ساختار به یکدیگر نزدیک هستند.
منبع: شفق نیوز – گزارشگر علمی
