عکس| انگکور وات Angkor Wat معبد سنگی امپراتوری خِمِر در قلب کامبوج

به گزارش شفق نیوز، انگکور وات یک مجموعه معبد تاریخی در استان سیم‌ریپ کامبوج است که در دوره امپراتوری خِمِر ساخته شد. ساخت این معبد در اوایل قرن دوازدهم میلادی و در زمان پادشاه سوریاوارمان دوم (Suryavarman II) آغاز شد. بنا در ابتدا به عنوان یک معبد هندو برای آیین ویشنو طراحی شد و بعدها با گسترش بودیسم در منطقه، کاربرد مذهبی آن تغییر کرد.

انگکور وات بخشی از مجموعه بزرگ‌تر انگکور است؛ منطقه‌ای با وسعت حدود ۴۰۰ کیلومتر مربع که شامل بقایای پایتخت‌های مختلف امپراتوری خِمِر از قرن نهم تا پانزدهم میلادی می‌شود. این مجموعه شامل معابد، مخازن آب، کانال‌ها، جاده‌ها و سازه‌های شهری تاریخی است. سازمان یونسکو در سال ۱۹۹۲ مجموعه انگکور را در فهرست میراث جهانی ثبت کرد.

ساختار معماری انگکور وات بر پایه الگوهای معماری خِمِر شکل گرفته است. پنج برج اصلی معبد با فرم گل نیلوفر طراحی شده‌اند و نمایانگر ساختار کوه مِرو در باورهای هندو و بودایی هستند؛ کوهی مقدس که در کیهان‌شناسی هند باستان مرکز جهان شناخته می‌شد. دیوارهای داخلی و بیرونی معبد با نقش‌برجسته‌های سنگی پوشیده شده‌اند که صحنه‌هایی از اسطوره‌های هندو، نبردها و رویدادهای تاریخی را نمایش می‌دهند.

امپراتوری خِمِر بین قرن‌های نهم تا پانزدهم میلادی قدرت سیاسی گسترده‌ای در بخش‌هایی از جنوب شرقی آسیا داشت. شهر انگکور مرکز حکومتی این امپراتوری بود و شبکه‌ای پیچیده از مدیریت آب شامل مخازن بزرگ، سدها و کانال‌ها در اطراف آن ایجاد شده بود. این سامانه آبی برای کشاورزی و توسعه شهری نقش مهمی داشت.

پس از تغییرات سیاسی و انتقال مرکز قدرت، بخش‌هایی از انگکور به مرور متروکه شد و پوشش گیاهی منطقه بسیاری از سازه‌ها را دربر گرفت. در قرن نوزدهم میلادی پژوهشگران اروپایی توجه گسترده‌ای به این مجموعه جلب کردند و مطالعات باستان‌شناسی درباره آن افزایش یافت.

در قرن بیستم، جنگ داخلی کامبوج و دوره حکومت خِمِرهای سرخ آسیب‌هایی به منطقه وارد کرد. پس از ثبت انگکور در فهرست میراث جهانی، برنامه‌های بین‌المللی حفاظت و مرمت با همکاری دولت کامبوج، یونسکو و گروه‌های تخصصی آغاز شد. کمیته بین‌المللی هماهنگی حفاظت از انگکور (ICC-Angkor) از سال ۱۹۹۳ فعالیت خود را برای هماهنگی پروژه‌های علمی، مرمتی و حفاظتی آغاز کرد.

امروزه انگکور وات به عنوان یک محوطه تاریخی و مذهبی فعال، محل بازدید گردشگران، پژوهش‌های باستان‌شناسی و برنامه‌های حفاظت میراث فرهنگی است. مجموعه همچنان بخشی از هویت فرهنگی کامبوج محسوب می‌شود و تحت مدیریت نهاد حفاظت از انگکور و منطقه سیم‌ریپ (APSARA National Authority) نگهداری می‌شود.

اگر روزی به کامبوج سفر کنید، کدام بخش انگکور وات برای شما جذاب‌تر خواهد بود؟ معماری پنج برج مرکزی، نقش‌برجسته‌های هزارساله روی دیوارها یا داستان تمدنی که نزدیک به یک هزاره پیش چنین شهری را ساخت؟